Werkplekleren

Een reviewstudie

  • 12 min.
  • Onderzoek
  • Onderzoek Uitgelicht

Werkplekleren is een onmisbaar onderdeel van een beroepsopleiding. Opleidingen en leerbedrijven worstelen echter vaak met de positionering en inrichting van het werkplekleren. Niet zo vreemd: het leren op de werkplek heeft nu eenmaal een ander karakter dan ‘schools’ leren. Om te kijken welke wetenschappelijke kennis nu eigenlijk beschikbaar is over de pedagogisch-didactische vormgeving van werkplekleren in het initieel beroepsonderwijs, voerden onderzoekers van het HAN-kenniscentrum ‘Kwaliteit van Leren’ een systematische reviewstudie uit. Uitkomst van de studie is een set van elf ontwerpregels voor de organisatie en inrichting van werkplekleren.

De meerwaarde van werkplekleren

De beroepspraktijk is een belangrijke leerplaats. Voor sommige beroepsvaardigheden is er zelfs geen alternatief. Denk aan contact met echte klanten en leveranciers, presteren onder druk, werken met bedrijfsspecifieke technologie of functioneren in een werkgemeenschap. Een beroep is meer dan een set vaardigheden en de daarbij horende kennis. Een beroepsopleiding houdt dan ook meer in dan het toepassen van kennis en kunde. Het gaat om een inwijdingsproces in het domein van het beroep (de maatschappelijke betekenis), in de beroepscultuur (solidariteit met collega’s, omgang met chefs en klanten, beroepshouding) en in de beroepsethiek (wat mag en wat niet mag). Patricia Benner (2015), de eindredacteur van de Carnegiestudie ‘Educating Nurses’, stelt dat een beroepsopleiding bestaat uit drie ‘apprenticeships’: een praktisch, een cogniti

Abonneer u direct en krijg toegang tot alle artikelen

Abonneer nu

Heeft u al een account?