Overige

Regionale Kennisplatforms: luxe of noodzaak?

Regionale Kennisplatforms: luxe of noodzaak?

Is een regionaal kennisplatform een goed instrument om vernieuwingen in zorg en onderwijs uit te wisselen en draagt het bij aan de implementatie van onderwijsinnovaties in de zorgopleidingen? Veranderen, aanpassen, maar ook verwachtingen en beeldvorming spelen een rol in de samenwerking tussen onderwijs en praktijk, zoals blijkt uit uitspraken van voorzitters van platforms. In Gekwalificeerd voor de toekomst (1996) wordt de gezamenlijke verantwoordelijkheid van zowel theorie als praktijk voor het opleiden van onze toekomstige beroepsbeoefenaars beschreven. Inhoudelijke samenwerking is voor het welslagen van een opleidingssysteem daarom ook geen luxe, maar noodzaak.

Het Nederlands Instituut van Zorg en Welzijn (NIZW) onderzoekt of het werken met regionale kennisplatforms geschikt is om deze inhoudelijke samenwerking gestalte te geven. De auteur van deze bijdrage heeft in het kader van het project ‘Ouderenzorg en Onderwijs (OZO) II’ dit instrument toegepast. Zij licht toe wat een regionaal kennisplatform is, hoe een dergelijk platform is opgezet en voor welke doeleinden het geschikt is. De ervaringen tot nu toe worden toegelicht door Marieke Schuurmans en Heleen Guldemond, beiden voorzitters van een regionaal kennisplatform. Afsluitend wordt de rol die de huidige platforms vervullen tegen het licht gehouden.

In dit artikel

Wat is een kennisplatform?
Hoe kan een kennisplatform worden opgezet?
Kennisplatforms en het Ouderenzorg en Onderwijs (OZO II)-project
Voordelen
Conclusie: het kennisplatform als good practice
Literatuur

 Literatuur

1. Broeken, R., Lammersen, G. (2003). Ouderenzorg in het Onderwijs II, NIZW Utrecht (in ontwikkeling).
2. Commissie Kwalificatiestructuur (1996). Gekwalificeerd voor de toekomst, Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, Zoetermeer/Rijswijk.